nachtlicht

woord en beeld

welkom op de belevingspagina van onze dichtbundel

sono

je ziet de wereld niet
zwart wit

ook al is dat hoe de mens
jou ziet

als een mythische
vogel van trouw

onschuldig met jouw
maagdelijk witte

geweven vederen
op een zwarte spiegel

die reflecteert
hoe je jezelf begeert
en daarin net
de mens vereert

gestrooide getuigen

daar liggen we nachtelijk
onze adem inhoudend
hopend op een storm
die alles wegspoelt

jouw littekens
achtergelaten broodkruimels
gestrooide getuigen
van geen weg terug

in de grijze stilte van
dit landschap
lik ik het zout van jouw wangen
mijn verdiende tranentrofee

nachtzon

hoe je de blikken
van de hemel afwendt

en in zwart getooid
straalt als een nachtzon

die mijn donker verlangen verlicht

met mijn vinger aan jouw mondhoek
vluchtig jouw spraakwaterval

mijn huid voelen binnendringen

zo word jij mij en word ik
een niemandsland

van zwarte zonnebloemen




met liefde voor het vak
en het dictaat van de traagheid